Mój czas - Patrycja Markowska

Zgłoś błąd:

O niej

Znam ją, gdy samotnie w tłumie szuka prawd
znam ją, pozdrawiamy się
znam ją, widzę gniew, co tańczy w głowie jej
znam ją i nie pytaj skąd

Zawsze myli drogę, zawsze stara się
niewidzialną ścieżką biec
płacze, kiedy cierpi, śmieje się do łez
jaką była - taką jest

Tak dobrze znam ją ja
jest przecież w każdej z nas
tak dobrze znam ją ja
kobiecych lęków świat
to ona i to ja
ten smutek i ten żar
to ona i to ja
kobieta, kobieta...

Już wiem, mam oczy jej,
w których widać strach
juz wiem, ona boi się
znam ten każdy skrawek
świata, w którym jest
już wiesz, że to właśnie ja...

Swoim ciepłem promień płonie w niej
moc o jakiej nie wie nikt
zna na pamięć smutek, zna na pamięć deszcz
każdą kroplą znaczy lęk...

Tak dobrze znam ją ja
jest przecież w każdej z nas
tak dobrze znam ją ja
kobiecych lęków świat
to ona i to ja
ten smutek i ten żar
to ona i to ja
kobieta, kobieta...

Zwiń | Głosów: 0 | zgłoś błąd | drukuj | do góry ^